سابقه و هدف: مهارت های حرکتی نقش بسیار مهمی در مهارت های روزمره و یادگیری کودکان دارند. لذا هرگونه اختلال در مهارت های حرکتی در کودکان سبب بروز ضعف و مشکل در مهارت های تحصیلی، اجتماعی و... خواهد شد. هدف این پژوهش مقایسه مهارت های حرکتی کودکان کم توان ذهنی و عادی با در نظر گرفتن سن عقلی بوده است تا با توجه به نتایج حاصله ارزیابی و درمان دقیق تری در این خصوص صورت گیرد.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی بر روی 104 کودک شامل 66 کودک عادی و 38 کودک کم توان ذهنی با سن عقلی 7-6 صورت گرفت. روش نمونه گیری در مورد کودکان نرمال به صورت چند مرحله ای ازکودکان پیش دبستانی و اول ابتدایی، و در مورد کودکان کم توان ذهنی از طریق سرشماری در مدارس استثنایی بود و ارزیابی با آزمون رشد حرکتی لینکلن اوزرتسکی انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد اختلاف معنی داری بین مهارت تعادل اجسام، هماهنگی دست و پا، سرعت و حرکات دست و هماهنگی چشم و دست، بین کودکان عادی و کم توان ذهنی وجود ندارد، ولی درمورد مهارت های تعادل بدن (P=0.024)، پرتاب کردن و گرفتن (P=0.0001)، پریدن (P=0.001) و مهارت به صورت کلی (P=0.009) این تفاوت معنادار است.نتیجه گیری: نتایج نشان دادند صرفا جبران فرصت و زمان تاخیر کودکان کم توان ذهنی پاسخ گوی تاخیر مهارت های حرکتی آن ها نمی باشد. لذا برای طبیعی شدن مهارت های حرکتی کودکان کم توان ذهنی نسبت به هم سالان عادی، نیاز به اجرای برنامه های هدف مند آموزشی-درمانی این کودکان در مراکز کاردرمانی می باشد.

کودکان مبتلا به اختلالات ادراکی (انواع ناتوانیهای ذهنی) که بخشی قابل توجه و تامل را در هر جامعه تشکیل می دهند، بدلیل محدودیتهای مختلف حرکتی که منشا گرفته از ناتوانی یادگیری می باشند عموما از مشکلات متعدد دندان ناشی از ضعف در رعایت بهداشت دهان و دندان رنج می برند. در این راستا و به منظور بهبود وضعیت بهداشتی دهان کودکان فوق مطالعه حاضر طراحی گردید تا توانایی مسواک Super Brush با سر سه قلو در مقایسه با مسواک Oral-B از نظر برطرف نمودن پلاک دندانی بررسی گردد.در این تحقیق که به روش Cross Over و از نوع Single Blind انجام گرفت، تعداد 50 دانش آموز پسر طبقه بندی شده بعنوان آموزش پذیر در گروه سنی 6 تا 14 سال از مدرسه استثنایی پیروزی تهران مورد بررسی قرار گرفتند. کودکان به طور تصادفی به دو گروه B, A تقسیم شدند و چگونگی استفاده از هر یک از مسواکها به طور مجزا به آنها آموزش داده شد. در مرحله اول گروه A به مدت یک ماه از مسواک Oral-B استفاده می کرد و پس از یک هفته توقف کاربرد این مسواک، به مدت یکماه از Super Brush استفاده می کردند. در گروه دوم دقیقا عکس این وضعیت اعمال می شد. اندازه گیریها به کمک شاخص OHI-S در مقاطع یکروز قبل، یکهفته بعد و یک ماه بعد از شروع مسواک نمودن با هر نمونه صورت پذیرفت.براساس نتایج بدست آمده و تجزیه و تحلیل آماری آنها با استفاده از آزمون Paired T-test هیچگونه تفاوت معنی داری از نظر وضعیت بهداشت دو گروه با استفاده از مسواک Super  rush, Oral Bمشاهده نشد. لذا می توان با توجه به کاربرد ساده تر Super Brush و نزدیک بودن کارآیی آن به مسواکهای معمول، استفاده از این مسواک را توصیه کرد.

مقدمه و هدف: پوسیدگی دندانی، شایع ترین عفونت مزمن انسانی است که مهم ترین شاخص آن، DMFT است. کنترل پوسیدگی به [ایجاد و اجرای] برنامه های پیشگیری، نیازمند است. برای پیشگیری، دردست داشتن اطلاعات کامل از امکانات لازم است که از طریق مطالعات اپیدمیولوژیک حاصل می شود. هدف از این مطالعه، مقایسه شاخص DMFT در دانش آموزان عقب مانده ذهنی 8 تا 12 ساله مدارس استثنایی شهر زاهدان با افراد سالم و بررسی ارتباط آن با عواملی ازقبیل سن، جنس و میزان تحصیلات بود.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی، توصیفی روی 200 دانش آموز، شامل 100 دانش آموز سالم و 100 دانش آموز عقب مانده ذهنی که 50 درصد آنها پسر و 50 درصد آنها دختر بودند، انجام گرفت. نمونه گیری، تصادفی خوشه ای بود. برای هر دانش آموز، پرسش نامه ای تکمیل و شاخص DMFT با معاینه کلینیکی، طبق معیارهای WHO اندازه گیری شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS19 و آزمون های آماری من ویتنی و کروسکال والیس در سطح معنی داری 0.05 و ضریب همبستگی اسپیرمن تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: میانگین شاخص DMFT در دانش آموزان عادی، 2.29±1.67 و در دانش آموزان عقب مانده، 4.03±1.92 بود. شاخص DMFT در کودکان عقب مانده ذهنی، با سن افراد، رابطه ای معنی دار داشت. DMFT در کودکان عقب مانده ذهنی با سایر متغیرهای مورد مطالعه، رابطه ای معنی دار نداشت.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این ﺗﺤﻘﻴﻖ، وﺿﻌﻴﺖ ﺷﺎﺧﺺﺑﻬﺪاﺷﺘﻲ کودکان عقب مانده ذهنی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎی WHO در ﺣﺪی ﭘﺎیین تر ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ.

سابقه و هدف: DMFT از شاخصهای مهم نشانگر وضع سلامت دندانها می باشد که در سازمان بهداشت جهانی میزان شیوع آنرا در سن 12 سالگی برای سال 2010 میلادی معادل 1 در نظر گرفته است. این مطالعه با هدف تعیین شیوع DMFT در دانش آموزان عقب مانده ذهنی خفیف 8-12 (IQ =50-70) ساله مدارس استثنایی شهر یزد درسال 1380 انجام پذیرفت.مواد و روشها: این مطالعه به روش توصیفی و از نوع مقطعی انجام گرفت . تعداد نمونه با در نظر گرفتن سطح اطمینان %95 ، 100 نفرتعیین گردید این تعداد کودک عقب مانده ذهنی 8-12 ساله (54 پسر و 46 دختر) از مدارس استثنایی شهر یزد بطور تصادفی انتخاب و مورد معاینه قرار گرفتند. اطلاعات بدست آمده از طریق فرمهای پرسشنامه توسط کامپیوتر و با کاربرد روشهای آماری T-Test و آنالیز واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: میانگین کلی DMFT در جامعه مورد بررسی 5.95±3.83 بود که میزان آن در دختران 6.93±3.54 و در پسران 5.11±3.89 بدست آمد. در این تحقیق عدد 4.3 درصد دندانها پوسیده،1.46 درصد دندانها کشیده شده و %0.19 دندانها ترمیم شده بودند. در این مطالعه درصد افراد عاری از پوسیدگی %10 بدست آمد.نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که ارتباط معناداری میان DMFT جامعه مورد بررسی و سواد والدین وجود ندارد. DMFT در کودکانی که از مسواک استفاده می کردند به مراتب کمتر از کودکانی بود که از مسواک استفاده نمی کردند. این تفاوت از لحاظ آماری معنی دار نبود (P=0.0001). همچنین بین وضعیت شاخص DMFT در افراد این جامعه (5.95±3.83) نسبت به استانداردهای WHO برای سال 2010 تفاوت بسیاری وجود داشت.

بیان مسئله: عدم قطعیت­ ها، بحران ­های طبیعی و انسانی، ظهور فناوری­ ها، رشد جمعیت و گسترش شهرنشینی با فشارهای اکولوژیکی، اجتماعی و زیرساختی، همگی موید این مطلب هستند که چارچوب ­های سنتی مدیریت شهری به عنوان یک راهکار برون­رفت از این چالش­های روزافزون دیگر به تنهایی نمی­توانند راهگشا باشند و برای توسعه پایدار شهری در افق آینده لازم است تا از چارچوب­ های نوینی همچون آینده­نگاری شهرهای هوشمند استفاده نموده و برنامه­ریزی­های شهری را با رویکردهای سناریوپردازانه مبتنی بر آینده ­نگاری ترکیب نمود (Zali et al, 2016). به کمک سناریوپردازی می­توان آینده ­های بدیل پیش­روی شهرهای هوشمند را ترسیم نمود و به فهم برنامه­ریزان و سیاست­پردازان شهری جهت­دهی نمود. با توجه به اینکه یکی از ضعف­های بالقوه سناریوپردازی این است که به تنهایی نمی­تواند فهم جامعی در خصوص نتایج حاصل از وقوع هریک از سناریوها ارائه دهد لذا لازم به نظر می­رسد تا از ابزارهای تکمیلی جهت آینده ­نگاری راهبردی شهرهای هوشمند بهره برد. هدف: هدف این پژوهش، تبیین الگوی نظری تحقق شهر هوشمند در افق 1415 در چارچوب آینده نگاری راهبردی با استفاده از ابزارهای مکمل جهت پوشش دهی به ضعف ­های روش سناریونگاری است تا خط فکری جامعی در سیاست­پردازان و مدیران شهری ایجاد نماید و موانع مدیریت و پیشران ­های کلیدی موثر بر این فرایند را برای اذهان برنامه­ ریزان شهری در افق 1415 مطابق با اسناد بالادستی فراهم آورد. روش: برای تحقق این منظور، ابتدا مهمترین پیشران­ها و موانع تحقق شهر هوشمند در قالب سناریوهای مختلف شناسایی شده و سپس در قالب Mental Modeler و به کمک مدل FCM دسته­بندی شده­ اند. نتایج بدست آمده از خبرگان پژوهش با استفاده تکمیل ماتریس اثرات عناصر بر همدیگر منجر به تدوین نقشه شناختی فازی تحقق شهر هوشمند شده­است که برای کمک به درک و فهم بهتر به صورت گرافیکی نیز ارائه شده و مرکزیت و تأثیرگذاری عوامل تصویر گردید. یافته ها: خروجی ­ها نشان می­ دهد که در دسته عناصر از نوع موانع تحقق شهر هوشمند عناصر «عدم رعایت اصل عدالت، توازن و تعادل در ابعاد اکولوژیکی، اجتماعی و اقتصادی (فقدان مدیریت بهینه منابع شهری)»، «کالایی شدن زمین» و «عدم توسعه متوازن و رشد لجام گسیخته شهری و ظهور بافت­ های مسئله دار» به ترتیب با شدت 58/8، 92/7 و 65/7 بیشترین تأثیرات را از سایر عناصر مدل پذیرفته ­اند. از حیث اثرگذاری بر مبنای نتایج حاصله، دو عدم قطعیت «افزایش روند مهاجرپذیری شهرها» و «تولید و تحویل آنی (اقتصاد آنی اشیا)» بیشتر از همه عناصر اثرگذار بوده­اند. نتیجه­ گیری: در انتها بر اساس نتایج، الگوی نظری تحقق شهرهای هوشمند بر اساس روش اینده­ نگارانه ترکیبی ارائه شده است که می تواند به عنوان الگو در تحقق شهرهای هوشمند بکار برده شود.